آروزهای صلح و آرامش زیر بمباران جنگ
در یک جلسه آنلاین در تاک مطرح شد:
آروزهای صلح و آرامش زیر بمباران جنگ
تعدادی از کودکان و بزرگسالان دارای اختلال طیف اتیسم که در یک ماهه اخیر به دلیل جنگ و شرایط بحرانی، امکان حضور در کلاسهای موسسه تاک را ندارند، به همت مدیران و مربیان این موسسه، در یک جلسه آنلاین شرکت کردند و ضمن ابراز دلتنگی برای بازگشت به کلاسهایشان، برای سال ۱۴۰۵ آرزوی صلح و آرامش کردند.
موسسه تاک در یک هفته اخیر تلاش کرده است، ضمن ارتباط بیشتر با خانوادهها، بتدریج کلاسهای آنلاینی برای کودکان و بزرگسالان دارای اختلال طیف اتیسم برپا کند و از این طریق رسالت خود را ادامه دهد.
تعدادی از کودکان و بزرگسالان طیف اتیسم، در اولین جلسه حاضر شدند و لحظات شیرین و دلنشینی را رقم زدند.
آنها در اولین دقایق، ضمن ابراز خوشحالی از دیدن دوستان و مربیان خود، از دلتنگیشان برای حضور در موسسه و جمع شدن دور یکدیگر گفتند.
در ادامه هریک از آنها برای سال ۱۴۰۵ آرزوهایی کردند. ویژگی مشترک بیشتر آروزهای آنها، پایان جنگ و ایجاد صلح و آرامش بود.
ایلیا آروز کرد که بتواند روانشناسی بخواند و درمانگر کودکان اتیسم شود. او همچنین گفت:«آرزو میکنم، جنگ زودتر تمام شود و تاک بعد از عید باز شود».
عسل آروز کرد، جنگ پایان پیدا کند تا بتواند هرچه زودتر دوستانش را ببیند. او درباره تفاوت عید امسال با دیگر سالها افزود:«وضعیت عادی نیست. هر سال یکجایی میرفتیم و خوش میگذشت اما امسال عزادار هستیم».
محمد نیز گفت که به دلیل جنگ، او و مادرش به خارج از تهران رفته، اما به دلیل اینکه خواهرش جزو کادر درمان بوده، به همراه پدرش در تهران مانده است. او دوست داشت، هرچه زودتر خانوادهشان دور یکدیگر جمع شوند و خواهان پایان جنگ بود. محمد همچنین گفت که دوست دارد، در بزرگسالی فروشنده لوازم ورزشی شود.
پانیذ تفاوت امسال با سالهای قبل را در دید و بازدیدهای عید دانست:«هر سال به خانه عمویم میرفتم و عیدی میگرفتم اما امسال نمیتوانم بروم و عیدی بگیرم».
میثاق آرزو کرد که سال ۱۴۰۴ برای همه خوب باشد و اتفاقهای بهتری بیفتد. او برای خودش هم آرزوی یک سال رویایی کرد.
دیدگاهتان را بنویسید